Shloka 37
अर्जुनदुःखहेतुप्रश्नः — Inquiry into the cause of Arjuna’s recurring hardship
Book 14, Chapter 89
गोविन्द च महात्मानं बलदेवं महाबलम् । तथान्यान् वृष्णिवीरांश्व प्रद्युम्नाद्यान् सहस्रश:,महाराज! इसके बाद महात्मा भगवान् श्रीकृष्ण, महाबली बलदेव तथा प्रद्युम्म आदि अन्यान्य सहस्रों वृष्णिवीरोंकी विधिवत् पूजा करके भाइयोंसहित शत्रुदमन महातेजस्वी राजा युधिष्ठिरने उन सबको विदा किया
vaiśampāyana uvāca |
govindaṃ ca mahātmānaṃ baladevaṃ mahābalam |
tathā anyān vṛṣṇivīrāṃś ca pradyumnādyān sahasraśaḥ ||
Sinabi ni Vaiśampāyana: Pagkatapos, si Haring Yudhiṣṭhira—maningning sa karangalan at tagapagpasuko ng mga kaaway—ay marapat na nagparangal kay Govinda (Śrī Kṛṣṇa), sa dakilang-loob at makapangyarihang Baladeva, at gayundin sa libu-libong bayani ng Vṛṣṇi na pinangungunahan ni Pradyumna. Pagkaraan, kasama ang kanyang mga kapatid, magalang niyang nilisan at pinauwi silang lahat. Ipinakikita ng tagpong ito ang dharma ng hari: pasasalamat, paggalang sa matuwid, at wastong pagkamapagpatuloy sa mga kakampi at nakatatanda matapos maganap ang mga banal na tungkulin.
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse highlights rājadharma: a righteous king shows gratitude and reverence through proper worship and courteous farewell to allies and elders, reinforcing social harmony and ethical leadership.
After completing the relevant rites, Yudhiṣṭhira formally honors Kṛṣṇa, Baladeva, and the many Vṛṣṇi warriors (including Pradyumna) and then respectfully sends them off, with his brothers present.