राजपूजाविधानम् / Royal Reception Protocols during Āśvamedha Preparations
स यज्ञ: शुशुभे तस्य साक्षाद् देवर्षिसंकुल: । गन्धर्वगणसंगीत: प्रनृत्तो5प्सरसां गणै:
sa yajñaḥ śuśubhe tasya sākṣād devarṣi-saṅkulaḥ | gandharva-gaṇa-saṅgītaḥ pranṛtto ’psarasāṃ gaṇaiḥ ||
Sinabi ni Vaiśaṃpāyana: Ang kaniyang paghahandog ay nagningning sa karilagan, na wari’y lantad na napupuno ng mga pulutong ng mga banal na ṛṣi. Lalong nadagdagan ang kadakilaan nito sa matatamis na awit ng mga pangkat ng Gandharva at sa sayaw ng mga Apsaras—mga palatandaang ang ritwal ay isinasagawa nang kaayon ng banal na kaayusan at karapat-dapat sa isang hari.
वैशम्पायन उवाच
A righteous royal sacrifice is portrayed as gaining legitimacy and radiance when it aligns with dharma and proper ritual order; the presence (or vivid depiction) of divine seers, Gandharva music, and Apsara dance symbolizes cosmic approval and the ethical fitness of the king’s public act.
Vaiśaṃpāyana describes the splendor of Yudhiṣṭhira’s sacrifice: it appears thronged with divine sages, accompanied by Gandharva musical performances and Apsarases dancing, thereby intensifying the grandeur and auspicious atmosphere of the rite.