Shloka 14
शकुनेः पुत्रेण सह आश्वमेधाश्वविषयः संघर्षः — Arjuna’s restrained engagement with Śakuni’s son during the horse-escort
स्तम्भान् कनकचित्रांश्व तोरणानि बृहन्ति च । यज्ञायतनदेशेषु दत्त्वा शुद्धं च काननम्
stambhān kanakacitrānś ca toraṇāni bṛhanti ca | yajñāyatanadeśeṣu dattvā śuddhaṃ ca kānanam |
Sinabi ni Vaiśampāyana: Sa mga bahaging inilaan para sa bakuran ng paghahandog, may mga haliging masining na pinalamutian ng ginto at malalaking tarangkahang pangseremonya. Malawakan ang paggamit ng dalisay na ginto sa buong sagradong pook, kaya’t naging karapat-dapat ang tanawin sa ritwal. At upang may matuluyan ang mga babae ng loob-palasyong bahagi, ang mga haring dumating mula sa iba’t ibang lupain, at ang mga Brahmanang naglakbay mula sa sari-saring dako, si Bhīma—anak ni Kuntī—ay nagpagawa rin ng maraming mainam na gusali, lahat ayon sa mga tuntunin ng śilpa-śāstra.
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse highlights that dharma in ritual is expressed through orderly, pure, and generous preparation of the sacred space—honoring the rite, the gods, and the community of guests who sustain the sacrifice.
The narrator describes the splendid arrangements at the sacrificial precinct: gold-adorned pillars and large gateways, with pure materials used to consecrate and beautify the yajña-site in preparation for the Aśvamedha-related ceremonies.