अश्वमेधीयस्य हयस्य दक्षिणापश्चिमगमनम् — The Sacrificial Horse’s Southern and Western Circuit
तां पूजयित्वा बीभत्सु: प्रसादमकरोत् प्रभु: । शकुनेश्चापि तनयं सान्त्वयन्निदमब्रवीत्
tāṁ pūjayitvā bībhatsuḥ prasādam akarot prabhuḥ | śakuneś cāpi tanayaṁ sāntvayann idam abravīt ||
Matapos siyang parangalan nang nararapat, ipinamalas ng makapangyarihang si Bībhatsu (Arjuna) ang kanyang kagandahang-loob at biyaya. Pagkaraan, inaliw pa niya maging ang anak ni Śakuni, at nagsalita ng ganitong mga salita—naglalatag ng diwa ng pagpipigil at makataong asal sa gitna ng mga bakas ng digmaan.
वैशम्पायन उवाच
Even after intense conflict, dharmic conduct includes honoring those deserving respect and extending consolation to the afflicted; strength is shown through restraint, grace (prasāda), and humane speech.
Vaiśampāyana narrates that Arjuna respectfully honors a woman referred to as 'tām' and then comforts Śakuni’s son, preparing to speak further—indicating a shift from hostility to reconciliation and moral composure.