Muñjavān on Himavat: Maheśvara’s abode, Śiva-stuti, and sacrificial gold
Chapter 8
उमासहायो भगवान् यत्र नित्य॑ं महेश्वर: । आस्ते शूली महातेजा नानाभूतगणावृत:,वहाँ वनस्पतियोंके मूलभागमें, दुर्गण शिखरोंपर तथा गिरिराजकी गुफाओंमें नाना प्रकारके भूतगणोंसे घिरे हुए महातेजस्वी त्रिशूलधारी भगवान् महेश्वर उमादेवीके साथ इच्छानुसार सुखपूर्वक सदा निवास करते हैं
umāsahāyo bhagavān yatra nityaṁ maheśvaraḥ | āste śūlī mahātejā nānābhūtagaṇāvṛtaḥ ||
Wika ni Saṃvarta: Doon, ang pinagpalang Panginoong Maheśvara—na laging kasama si Umā—ay nananahan nang walang patid. Si Śiva, ang may hawak na trident, makapangyarihan at maningning, ay namumuhay na napalilibutan ng mga pulutong ng sari-saring nilalang, at ginagawang payapang tahanan ang mabangis na lupain ng kabundukan ayon sa Kanyang nais.
संवर्त उवाच
The verse highlights Śiva’s constant presence with Umā and his sovereignty even amid fearsome, liminal beings (bhūta-gaṇas), suggesting that true divine majesty is steady, self-sufficient, and unshaken by wild surroundings—an implicit call to revere the sacred even in austere or unsettling places.
Saṃvarta describes the dwelling of Maheśvara: the trident-bearing Śiva, accompanied by Umā, resides continually in a rugged region, surrounded by various attendant hosts of beings, establishing the setting and atmosphere of a Śaiva sacred locale.