Muñjavān on Himavat: Maheśvara’s abode, Śiva-stuti, and sacrificial gold
Chapter 8
चिकीर्षडद्धि: प्रियं राजन् कुबेरस्प महात्मन: । विजयी वीरोंमें श्रेष्ठ नरेश! उस पर्वतके चारों ओर सूर्यकी किरणोंके समान प्रकाशमान सुवर्णकी खानें हैं। राजन! अस्त्र-शस्त्रोंसे सुसज्जित कुबेरके अनुचर अपने स्वामी महात्मा कुबेरका प्रिय करनेकी इच्छासे उन खानोंकी रक्षा करते हैं
cikīrṣad dhi priyaṃ rājan kuberasya mahātmanaḥ | vijayī vīro meṃ śreṣṭha nareśa! tasya parvatasya caturdiśaṃ sūryakiraṇasama-prabhāsvare suvarṇakhanyāḥ santi | rājan! astrāśastra-susajjitāḥ kuberānucarāḥ svāminaṃ mahātmānaṃ kuberaṃ priyakāmatayā tāsāṃ khanīnāṃ rakṣāṃ kurvanti ||
Sinabi ni Saṃvarta: “O hari, ang mga tagasunod ng dakilang-loob na si Kubera (Kubera), na nagnanais gawin ang ikalulugod ng kanilang panginoon, ay nagbabantay. O matagumpay na pinuno, pinakamainam sa mga bayani at mga hari—sa paligid ng bundok na iyon ay may mga minahan ng ginto, nagniningning na gaya ng mga sinag ng araw. Nakasandata at ganap na handa, binabantayan ng mga tauhan ni Kubera ang mga minahang iyon dahil sa debosyon sa kanilang panginoon at sa pagnanais na siya’y mapalugod.”
संवर्त उवाच
The verse highlights loyal service and vigilant guardianship: Kubera’s followers protect valuable resources not merely for gain, but to fulfill duty and to please their rightful lord—an ethical model of stewardship and disciplined protection.
Saṃvarta describes a mountain encircled by radiant gold mines. Kubera’s armed attendants stand guard over these mines, motivated by devotion and the wish to do what is pleasing to Kubera.