Shloka 36
Ulūpī–Citravāhinī Saṃvāda: Dhanaṃjaya-patana and Prāya-threat
व्यायम्य संयुगे राजा दृष्टवा च पितरं हतम्,राजा बश्रुवाहन युद्धस्थलमें बड़ा परिश्रम करके लड़ा था। वह भी अर्जुनके बाणसमूहोंद्वारा पहलेसे ही बहुत घायल हो चुका था। अत: पिताको मारा गया देख वह भी युद्धके मुहानेपर अचेत होकर गिर पड़ा और पृथ्वीका आलिंगन करने लगा
Vaiśampāyana uvāca — vyāyamya saṃyuge rājā dṛṣṭvā ca pitaraṃ hatam | rājā babhruvāhanaḥ yuddhasthale mahān vyāyāmaṃ kṛtvā alabhata | sa cārjunabāṇasaṃghātaiḥ pūrvam eva bahuviddhaḥ āsīt | ataḥ pitaraṃ hataṃ dṛṣṭvā sa api yuddhamukhe mūrcchitaḥ papāta, pṛthivīm āliṅgituṃ pravavṛte ||
Sinabi ni Vaiśampāyana: Matapos magpakaubos sa labanan at makita ang kanyang ama na napatay, si Haring Babhruvāhana—na nakipaglaban sa larangan nang buong pagsisikap at dati nang malubhang nasugatan sa mga ulang-palaso ni Arjuna—ay gumuho sa mismong gilid ng sagupaan. Dinaig ng pagkabigla at pagkapagod, nawalan siya ng malay, bumagsak, at niyakap ang lupa.
वैशम्पायन उवाच