Shloka 1
Ulūpī–Citravāhinī Saṃvāda: Dhanaṃjaya-patana and Prāya-threat
वैशम्पायनजी कहते हैं--जनमेजय! मणिपुरनरेश बशभ्रुवाहनने जब सुना कि मेरे पिता आये हैं, तब वह ब्राह्मणोंको आगे करके बहुत-सा धन साथमें लेकर बड़ी विनयके साथ उनके दर्शनके लिये नगरसे बाहर निकला
Vaiśampāyana uvāca—Janamejaya! Maṇipura-nareśaḥ Babhruvāhanaḥ yadā śuśrāva yat me pitā āgataḥ, tadā sa brāhmaṇān puraskṛtya bahu dhanaṃ sahāyaṃ gṛhītvā mahā-vinayena tasya darśanārthaṃ nagarād bahiḥ niṣkrāntaḥ.
Sinabi ni Vaiśampāyana: “O Janamejaya! Nang marinig ni Babhruvāhana, hari ng Maṇipura, na dumating ang aking ama, lumabas siya ng lungsod upang salubungin siya. Inuna niya ang mga Brahmin at nagdala ng saganang kayamanan, at lumapit nang may dakilang pagpapakumbaba upang magbigay-galang.”
वैशम्पायन उवाच