अभिवादयते पार्थ तं पश्य पुरुषर्षभ । 'भैया! भरतश्रेष्ठ! यह तुम्हारे भानजे सुरथका औरस पुत्र है। पुरुषप्रवर पार्थ! इसकी ओर देखो, यह तुम्हें प्रणाम करता है”
abhivādayate pārtha taṃ paśya puruṣarṣabha | bhaiyā bharataśreṣṭha etat tava bhānje surathakā aurasaḥ putraḥ | puruṣapravara pārtha asya oraṃ paśya eṣa tvāṃ praṇamati ||
Sinabi ni Vaiśampāyana: “O Pārtha, tingnan mo siya—o toro sa mga tao—siya’y yumuyuko sa paggalang. ‘Kapatid, pinakamainam sa angkan ng Bharata, ito ang lehitimong anak ng iyong pamangking si Surathā. O Pārtha, pinakadakila sa mga lalaki, tumingin ka sa kanya; iniaalay niya sa iyo ang kanyang magalang na pagpupugay.’”
वैशम्पायन उवाच
The passage highlights dharmic social conduct: honoring elders and eminent persons through formal salutation, and affirming rightful lineage (aurasa-putra) as a basis for recognition and responsibility within the family and polity.
Vaiśampāyana narrates a moment where Arjuna (Pārtha) is asked to look at a young man who is respectfully bowing. The speaker identifies him as the legitimate son of Arjuna’s nephew Surathā, introducing him within the Bharata family context.