बभ्रुवाहन-धनंजययोः संग्रामः
Babhruvāhana and Dhanaṃjaya’s engagement at Maṇipūra
निवर्ततां च शब्दो5भूत् पूर्णस्येव महोदधे: । उनमेंसे कुछ लोग भागने लगे
nivartatāṁ ca śabdo 'bhūt pūrṇasyeva mahodadheḥ |
Sinabi ni Vaiśampāyana: Isang malakas na ugong ang sumiklab habang ang mga mandirigma’y bumabalik—malalim at lumalawak, na parang mabigat na kulog ng dagat na puspos at rumaragasa. Sa gitna ng kaguluhang iyon, may tumakas, may muling sumalakay, at may umurong sa labanan, na naglalantad ng pagkalito ng loob at pabagu-bagong pasya na inihahasik ng digmaan sa tao.
वैशम्पायन उवाच
The verse highlights how war amplifies inner instability: the same moment produces flight, renewed attack, and withdrawal. The ocean-like roar symbolizes collective passion and confusion, reminding readers that ethical steadiness (dharma) is hardest to maintain amid violent turmoil.
As combatants begin to turn back or disengage, a massive clamour rises. The scene is described through a powerful simile: their noise resembles the deep, resonant roar of a full ocean.