बभ्रुवाहन-धनंजययोः संग्रामः
Babhruvāhana and Dhanaṃjaya’s engagement at Maṇipūra
चिच्छेद निशितैर्बाणैरन्तरा स धनंजय: । विषधर सर्पोके समान उन कठोर बाणोंको अपनी ओर आते देख अर्जुनने तीखे सायकोंद्वारा उन सबको बीचसे काट डाला
ciccheda niśitair bāṇair antarā sa dhanañjayaḥ | viṣadhara-sarpokaiḥ samānān kaṭhora-bāṇān ātmanaḥ prati āgacchataḥ dṛṣṭvā arjunena tīkṣṇaiḥ sāyakair tān sarvān madhyataś chittvā nipātitāḥ ||
Sinabi ni Vaiśampāyana: Nang makita ni Arjuna (Dhanañjaya) ang matitigas na palasong iyon—na wari’y mga ahas na may kamandag—na lumilipad patungo sa kanya, agad niyang pinutol ang lahat sa gitna ng himpapawid gamit ang kanyang mga palasong matalas na parang talim. Ipinakikita ng tagpong ito ang disiplinadong kahusayan sa digmaan: ang lakas ay sinasalubong hindi ng bulag na poot, kundi ng tiyak na pagpipigil na pumipigil sa pinsala bago pa tumama.
वैशम्पायन उवाच
Even in violent conflict, dharma is expressed through restraint and precision: Arjuna neutralizes danger before it harms, showing controlled strength rather than uncontrolled aggression.
Arjuna sees a volley of hard, deadly arrows rushing toward him and cuts them apart in mid-air with his own sharp arrows, preventing them from reaching him.