Shloka 12
ततस्तं॑ वारणं क्रुद्ध: शरजालेन पाण्डव: । निवारयामास तदा वेलेव मकरालयम्,क्रोधमें भरे हुए पाण्डुकुमार अर्जुनने अपने बाणसमूहोंद्वारा उस हाथीको उसी तरह रोक दिया, जैसे तटकी भूमि उमड़ते हुए समुद्रको रोक देती है
tatas taṁ vāraṇaṁ kruddhaḥ śarajālena pāṇḍavaḥ | nivārayāmāsa tadā veleva makarālayam ||
Sinabi ni Vaiśampāyana: Pagkaraan, ang Pāṇḍava (Arjuna), na nag-aapoy sa galit, ay pinigil ang elepanteng iyon sa pamamagitan ng lambat ng mga palaso—gaya ng pampang na pumipigil sa dagat, tahanan ng mga makara.
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
Power must be governed by restraint and purpose: even when anger arises, the warrior’s action is to contain harm and uphold order (dharma), not to unleash uncontrolled violence.
An enraged elephant charges, and Arjuna (the Pāṇḍava) halts its advance by showering it with a dense ‘net’ of arrows, compared to the shore holding back the surging sea.