वज्रदत्तेन सह अर्जुनयुद्धम्
Arjuna’s engagement with Vajradatta during the Aśvamedha circuit
स तैर्विद्धो महातेजा वज्दत्तो महामृधे । भृशाहत: पपातोर्व्या न त्वेममजहात् स्मृति:
sa tair viddho mahātejā vajradatto mahāmṛdhe | bhṛśāhataḥ papātorvyā na tv enam ajahāt smṛtiḥ ||
Sinabi ni Vaiśampāyana: Nang matamaan ng mga palaso sa dakilang labanan, ang maningning na si Vajradatta—bagaman malubhang nasugatan—ay nahulog mula sa kanyang sinasakyan patungo sa lupa. Ngunit hindi siya iniwan ng kanyang ulirat; hindi siya nawalan ng malay, at nanatiling gising ang diwa sa gitna ng dagundong ng digmaan.
वैशम्पायन उवाच
Even amid extreme violence and injury, the verse highlights steadiness of mind (smṛti) as a mark of heroic discipline—endurance without losing awareness, a valued trait in kṣatriya ethics.
In the course of a major battle, Vajradatta is pierced by arrows and falls to the ground, yet he does not faint; he retains consciousness and composure despite being badly wounded.