Traigarta Attempt to Seize the Aśvamedha Horse; Arjuna’s Restraint and Tactical Victory
पृथ्वीनाथ! वह घोड़ा पृथ्वीकी प्रदक्षिणा करने लगा। सबसे पहले वह उत्तर दिशाकी ओर गया। फिर राजाओंके अनेक राज्योंको रौंदता हुआ वह उत्तम अश्व॒ पूर्वकी ओर मुड़ गया। उस समय श्वेतवाहन महारथी अर्जुन धीरे-धीरे उसके पीछे-पीछे जा रहे थे ।। तत्र संगणना नास्ति राज्ञामयुतशस्तदा । येड्युध्यन्त महाराज क्षत्रिया हतबान्धवा:,महाराज! महाभारत-युद्धमें जिनके भाई-बन्धु मारे गये थे, ऐसे जिन-जिन क्षत्रियोंने उस समय अर्जुनके साथ युद्ध किया था, उन हजारों नरेशोंकी कोई गिनती नहीं है
vaiśampāyana uvāca | pṛthvīnātha! sa aśvaḥ pṛthivyāḥ pradakṣiṇāṃ kartum ārabdhaḥ | prathamaṃ sa uttarāṃ diśaṃ jagāma | tataḥ sa rājñāṃ bahūni rājyāni mṛdnann uttamo 'śvaḥ pūrvāṃ diśaṃ nivavṛte | tasmin kāle śvetavāhano mahārathī arjunaḥ śanaiḥ śanaiḥ tasya paścāt paścād anvagacchat || tatra saṅgaṇanā nāsti rājñām ayutaśas tadā | ye 'yudhyanta mahārāja kṣatriyā hatabāndhavāḥ ||
Sinabi ni Vaiśampāyana: “O panginoon ng daigdig, ang kabayong panghandog ay lumisan upang libutin ang sanlibutan. Una itong tumungo sa hilaga; at pagkaraan, habang niyuyurak ang maraming kaharian ng mga hari, ang dakilang kabayo ay lumihis patungong silangan. Noon si Arjuna—ang bantog na mandirigmang nakasakay sa karwahe na may mapuputing kabayo—ay sumunod nang matatag, hakbang sa hakbang. At sa panahong iyon, hindi mabilang ang mga hari—sampu-sampung libo—mga Kṣatriya na ang mga kamag-anak ay napatay sa Dakilang Digmaang Bhārata, na tumindig upang makipaglaban kay Arjuna, O Hari.”
वैशम्पायन उवाच