Traigarta Attempt to Seize the Aśvamedha Horse; Arjuna’s Restraint and Tactical Victory
प्रायात् पार्थेन सहित: शान्त्यर्थ वेदपारग: । याज्ञवल्क्य मुनिके एक विद्वान् शिष्य, जो यज्ञकर्ममें कुशल तथा वेदोंमें पारंगत थे, विघ्नकी शान्तिके लिये अर्जुनके साथ गये
prāyāt pārthena sahitaḥ śāntyarthaṃ vedapāragaḥ | yājñavalkya-munike ekaḥ vidvān śiṣyaḥ, yo yajñakarmāṇi kuśalaḥ tathā vedaiḥ pāraṅgataḥ, vighnasya śāntaye ’rjuna-saha gataḥ |
Sinabi ni Vaiśampāyana: Isang pantas na alagad, bihasa sa pag-aaral ng Veda at sanay sa mga gawang-paghahandog, ang umalis na kasama ni Pārtha (Arjuna) alang-alang sa pagpapayapa—upang mapawi ang mga sagabal at magpatuloy ang banal na gawain nang walang pagkagambala. Ipinahihiwatig ng salaysay na ang matuwid na pagkilos ay hindi lamang binabantayan ng lakas, kundi ng disiplinadong kaalamang ritwal at ng tungkuling etikal na alisin ang mga hadlang sa isang makatarungang pagdiriwang ng ritwal.
वैशम्पायन उवाच
The verse highlights that dharmic enterprises—especially sacrificial rites—require both valor and disciplined sacred knowledge. Removing obstacles (vighna-śānti) through proper ritual expertise is presented as an ethical responsibility to protect a lawful, community-ordering act.
A learned disciple, proficient in Vedic study and sacrificial procedure, accompanies Arjuna to perform pacificatory measures so that impediments to the ongoing sacred undertaking (connected with the Aśvamedha context) may be neutralized.