Aśvamedha-dīkṣā, Vyāsa’s horse-release, and Arjuna’s departure with Gāṇḍīva (आश्वमेधिक-दीक्षा तथा हय-उत्सर्गः)
तत्र योग्यं भवेत् किंचिद् रौक््मं तत् क्रियतामिति । “कुरुनन्दन! इस बीचमें तुम सोनेके 'स्फ्य” और “कूर्चः बनवा लो तथा और भी जो सुवर्णमय सामान आवश्यक हों, उन्हें तैयार करा डालो
tatra yogyaṃ bhavet kiñcid raukmaṃ tat kriyatām iti |
Sinabi ni Vaiśampāyana: “Doon, anumang bagay na nararapat na yari sa ginto ay ipagawa.” At iniutos: “O kagalakan ng angkan ng Kuru, sa pagitan ng panahong ito ay ipagawa mo ang ‘sphyā’ at ‘kūrcha’ na ginto, at ihanda rin ang iba pang kagamitang ginto na kailangan.” Binibigyang-diin ng tagubiling ito ang maagap na paghahanda ng mga dalisay at angkop na bagay para sa ritwal—lalo na ang ginto—para sa nalalapit na banal na gawain, at itinatampok ang kaayusan at pagiging nararapat sa pagkilos ayon sa dharma.
वैशम्पायन उवाच
Dharmic undertakings require appropriateness (yogyatā) and purity of means: materials suited to the rite should be prepared in the right manner and time, reflecting disciplined, responsible action.
The narrator reports an instruction to arrange for suitable golden articles to be manufactured/prepared as part of the logistical and ritual requirements connected with the Aśvamedha-related proceedings.