पाण्डव-वृष्णि-समागमः तथा अश्वमेध-अनुज्ञा | Reunion at the Kuru Court and Authorization of the Aśvamedha
तस्य कृष्णो ददौ हृष्टो बहुरत्नं विशेषतः । तथान्ये वृष्णिशार्दूला नाम चास्याकरोत् प्रभु:
tasya kṛṣṇo dadau hṛṣṭo bahuratnaṃ viśeṣataḥ | tathānye vṛṣṇiśārdūlā nāma cāsyākarot prabhuḥ ||
Sinabi ni Vaiśampāyana: Sa galak ng kalooban, ipinagkaloob ni Kṛṣṇa sa kanya ang saganang kayamanan—lalo na ang maraming mamahaling hiyas. Gayundin, ang makapangyarihang panginoon, kasama ang iba pang mga bayani ng angkang Vṛṣṇi na tila mga tigre sa tapang, ay nagkaloob din sa kanya ng isang pangalan, bilang tatak ng dangal at pagkilala.
वैशम्पायन उवाच
The verse highlights the ethical ideal of honoring worthy persons through dāna (generous gifting) and public recognition. Material gifts (jewels) are paired with social acknowledgment (bestowing a name), showing that dharmic patronage includes both support and esteem.
Vaiśampāyana narrates that Kṛṣṇa, pleased, gives abundant precious gifts to a person being honored, and that Kṛṣṇa together with leading Vṛṣṇi heroes also assigns him a name/title—an act of formal recognition and celebration.