Shloka 19
Yudhiṣṭhira’s Procession, Encampment (Niveśa), and Auspicious Timing for Ritual Action
ततो ययु: पाण्डुसुता ब्राह्मणान् स्वस्ति वाच्य च । अर्चयित्वा सुरश्रेष्ठ॑ पूर्वमेव महेश्वरम्
tato yayuḥ pāṇḍusutā brāhmaṇān svasti vācya ca | arcayitvā suraśreṣṭhaṃ pūrvam eva maheśvaram |
Sinabi ni Vaiśampāyana: Pagkaraan nito, umalis ang mga anak ni Pāṇḍu, matapos munang ipabigkas sa mga Brāhmaṇa ang mga mapagpalang pagbabasbas. Sinamba nila si Maheśvara—ang pinakadakila sa mga diyos—bago ang lahat; at saka lamang nagsimula ang kanilang paglalakbay, pinatatag ng mga bendisyon at ng katiyakang ang kanilang gawain ay naaayon sa banal na kaayusan.
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
Before undertaking major actions, one should seek auspicious blessings and place the act under sacred discipline—honouring the divine and the learned (Brāhmaṇas) so that the journey proceeds in harmony with dharma rather than mere impulse.
The Pāṇḍavas prepare to depart. They first arrange for Brāhmaṇas to recite blessings (svasti) and worship Maheśvara (Śiva) as the foremost divine protector, and then begin their journey with confidence and ritual propriety.