Shloka 253
Abhimanyu’s Śrāddha; Vyāsa’s Assurance of the Unborn Heir (अभिमन्योः श्राद्धं तथा गर्भरक्षणोपदेशः)
आर्ये क््व दारका: सर्वे द्रष्टमिच्छामि तानहम् । “उस वीरके मारे जानेपर मेरी यह बहिन सुभद्रा दुःखसे आतुर हो पुत्रके पास जाकर कुररीकी भाँति विलाप करने लगी और द्रौपदीके पास जाकर दुःखमग्न हो पूछने लगी --'आर्ये! सब बच्चे कहाँ हैं? मैं उन सबको देखना चाहती हूँ!
“O marangal na ginang! Nasaan ang lahat ng mga bata? Nais ko silang makita, silang lahat.”—Nang mapatay ang bayaning iyon, ang kapatid kong si Subhadrā ay nilamon ng matinding dalamhati; lumapit siya sa kanyang anak at tumangis na parang ibong kurarī. Pagkaraan ay nagtungo siya kay Draupadī, lugmok sa pighati, at nagtanong: “O marangal na ginang! Nasaan ang lahat ng mga bata? Nais ko silang makita, silang lahat.”
वैशम्पायन उवाच