Marutta Seeks a Priest: Bṛhaspati’s Refusal and Nārada’s Guidance to Saṃvarta
Chapter 6
नारद उवाच राजन्नज्धिरस: पुत्र: संवर्तो नाम धार्मिक: । चड्क्रमीति दिश: सर्वा दिग्वासा मोहयन् प्रजा:
nārada uvāca rājann aṅgirasaḥ putraḥ saṃvarto nāma dhārmikaḥ | digvāsā mohayann prajāḥ sarvā diśaḥ paricakrāmeti ||
Sinabi ni Nārada: “O Hari, si Aṅgiras ay may ikalawang anak na nagngangalang Saṃvarta, isang taong tapat sa dharma. Namumuhay siyang hubad at nagkukubli sa paningin ng karaniwang tao; kaya’t nalilito ang mga tao, at patuloy siyang naglalagalag sa lahat ng dako. Kung ayaw kang tanggapin ni Bṛhaspati bilang yajamāna para sa handog na ritwal, lumapit ka kay Saṃvarta; siya’y lubhang maningning, at kapag siya’y nalugod, ikagagalak niyang isagawa ang iyong yajña.”
नारद उवाच
Ritual success and moral order depend not merely on status but on the right alignment of patron and priest: when an established authority (Bṛhaspati) withholds consent, one should seek a qualified, dharmic alternative (Saṃvarta) rather than forcing an improper relationship.
Nārada informs the king about Saṃvarta, Aṅgiras’s righteous son who wanders as a sky-clad ascetic, and advises the king to approach him to officiate the sacrifice if Bṛhaspati declines to accept the king as his yajamāna.