Kṛṣṇasya Dvārakā-praveśaḥ — Krishna’s Return to Dvārakā and the Raivataka Festival
वापी: स्फटिकसोपाना नदीक्ष विमलोदका: । ददर्श वक्षांश्व बहून् नानाद्धिजगणायुतान्
vaiśampāyana uvāca | vāpīḥ sphaṭika-sopānā nadīś ca vimalodakāḥ | dadarśa vṛkṣāṃś ca bahūn nānā-dvija-gaṇāyutān |
Sinabi ni Vaiśampāyana: Nasaksihan niya ang maraming balon-hagdang may mga baitang na kristal, at maraming ilog na malinaw at dalisay ang tubig. Nakita rin niya ang napakaraming kaaya-ayang punongkahoy, na pinapaganda ng mga kawan ng sari-saring ibon.
वैशम्पायन उवाच
The verse highlights signs of well-being—clean waters, well-made public works like stepwells, and thriving nature—implying that dharmic governance and social order manifest as prosperity and harmony in the environment.
In Vaiśampāyana’s narration, the observer (contextually, the traveling party) surveys a beautiful region: crystal-stepped wells, clear rivers, and many trees filled with birds, indicating an auspicious and flourishing setting within the Ashvamedhika Parva.