Kṛṣṇasya Dvārakā-praveśaḥ — Krishna’s Return to Dvārakā and the Raivataka Festival
अहानि त्रिंशदव्यग्र: पठच चान्यानि भारत । क्रोधामर्षाभिसंतप्तस्तदा ब्राह्णसत्तम:
vaiśampāyana uvāca |
ahāni triṃśad avyagraḥ khanat cānyāni bhārata |
krodhāmarṣābhisaṃtaptaḥ tadā brāhmaṇasattamaḥ ||
Wika ni Vaiśaṃpāyana: O Bhārata, ang pinakadakila sa mga Brāhmaṇa noon—si Uttaṅka—na naglalagablab sa galit at sugatang dangal, ay nanatiling hindi nalilihis at patuloy na naghukay sa loob ng tatlumpung araw at higit pa. Ipinakikita ng talatang ito na ang matitinding damdamin ay nakapagtutulak ng walang humpay na pagsisikap—ngunit nagpapahiwatig din ng tensiyong moral sa pagitan ng matatag na paninindigan at ng pagiging alipin ng poot.
वैशम्पायन उवाच
The verse highlights unwavering focus (avyagra) and perseverance, while also warning implicitly that such determination can be fueled by krodha and amarṣa—emotions that, if unchecked, can distort dharmic judgment even when one is capable and disciplined.
Vaiśampāyana narrates that a foremost Brāhmaṇa, burning with anger and resentment, continues the act of digging without distraction for thirty days and beyond—describing sustained, intense effort driven by a strong emotional impetus.