Uttanka’s Viśvarūpa Request and the ‘Uttanka Clouds’ Boon (उत्तङ्क-विष्वरूप-दर्शनम्)
भूगुकुलको आनन्द प्रदान करनेवाले महर्षे! जब मैं गन्धर्व-योनिमें प्रकट होता हूँ, तब मेरे सारे आचार-विचार गन्धर्वोके ही समान होते हैं, इसमें संदेह नहीं है ।।
bhṛgukula-ko ānanda-pradāna karanevāle maharṣe! yadāhaṁ gandharva-yonau prakaṭo bhavāmi tadā mama sarve ācāra-vicārā gandharvāṇām ivaiva bhavanti, nātra saṁśayaḥ. nāga-yonau yadā caiva tadā vartāmi nāgavat | yakṣa-rākṣasa-yonyos tu yathāvad vicarāmy aham ||
O dakilang pantas na nagbibigay-galak sa angkan ni Bhṛgu! Tuwing ako’y nagpapakita sa kapanganakan ng mga Gandharva, ang aking asal at pag-iisip ay nagiging gaya ng sa mga Gandharva—walang alinlangan. At kapag ako’y isinilang sa lahi ng mga Nāga, kumikilos ako na gaya ng isang Nāga. Gayundin, kapag ako’y lumitaw sa mga Yakṣa o Rākṣasa, ako’y kumikilos at gumagalaw nang ganap ayon sa kaugalian at likas na ugali ng mga nilalang na yaon.
वायुदेव उवाच
The verse teaches that embodied beings tend to act according to the nature (svabhāva) and norms associated with the realm/species (yoni) in which they are born; conduct is shaped by the conditions of embodiment, so one’s behavior often mirrors the community and disposition of that birth.
Vāyudeva addresses a sage of the Bhṛgu lineage and explains that whenever he manifests in different classes of beings—Gandharvas, Nāgas, Yakṣas, or Rākṣasas—his behavior conforms to the characteristic conduct of that class, emphasizing the link between manifestation and mode of life.