Kṛṣṇa’s Departure, Auspicious Omens, and the Opening of the Uttaṅka Dialogue (कृष्णप्रयाण-निमित्त-उत्तङ्कसंवाद-प्रारम्भः)
भवता तत्कृतं कर्म येनावाप्तो जयो मया । 'शत्रुकी सेनाको आपने ही अपने तेजसे दग्ध कर दिया था। तभी मैंने युद्धमें उसपर विजय पायी है। आपने ही ऐसे-ऐसे उपाय किये हैं, जिनसे मुझे विजय सुलभ हुई है ।। १८ हे || दुर्योधनस्य संग्रामे तव बुद्धिपराक्रमै:,'संग्राममें आपकी ही बुद्धि और पराक्रमसे दुर्योधन, कर्ण, पापी सिन्धुराज जयद्रथ तथा भूरिश्रवाके वधका उपाय मुझे यथावत् रूपसे दृष्टिगोचर हुआ
bhavatā tatkṛtaṃ karma yenāvāpto jayo mayā | śatrukī senā ko 'pne hī āpane tejase dagdha kara diyā thā | tathāhaṃ yuddhe tasyopari jayaṃ prāptavān | tvayaiva tathā-tathopāyāḥ kṛtāḥ yaiḥ mama jayaḥ sulabho 'bhavat || duryodhanasya saṅgrāme tava buddhi-parākramaiḥ karṇa-pāpi-sindhurāja-jayadratha-bhūriśravāṇāṃ vadhasyopāyo mama yathāvat dṛṣṭigocaraḥ abhavat ||
Wika ni Vaiśampāyana: “Sa pamamagitan ng iyong nagawa kaya dumating sa akin ang tagumpay. Ikaw mismo, sa ningning ng iyong kapangyarihan, ay waring sinunog ang hukbo ng kaaway; kaya ko sila napagwagian sa digmaan. Nagbalangkas ka ng mga paraang nagpadali sa aking pagwawagi. Sa pakikidigma laban kay Duryodhana, dahil sa iyong talino at kagitingan, naging malinaw sa akin ang wastong pamamaraan upang mapabagsak si Duryodhana, si Karṇa, ang makasalanang haring Sindhu na si Jayadratha, at si Bhūriśravas.”
वैशम्पायन उवाच
Victory in war is portrayed as arising not only from brute force but from wise counsel and purposeful action; the verse emphasizes accountability and the ethical weight of strategy—how intelligence and valor can decisively shape outcomes, including life-and-death consequences.
The speaker credits another person’s deeds, brilliance (tejas), and strategic counsel for making victory possible, stating that through that guidance the methods for overcoming key Kaurava champions—Duryodhana, Karṇa, Jayadratha, and Bhūriśravas—became clear.