Mind as Charioteer; Kṣetrajña, Tapas, and Dhyāna-Yoga
Adhyātma-Upadeśa
रूक्ष: शीतस्तथैवोष्ण: स्निग्धो विशद एव च
rūkṣaḥ śītastathaivoṣṇaḥ snigdho viśada eva ca
Wika ni Vāyu-deva: “Ang mga katangiang natatanto sa paghipo ay inilalarawan bilang tuyo, malamig, mainit, madulas na may langis, at malinaw. Sa ganitong paraan, ang mga pantas—mga Brahman na ganap, nakaaalam ng dharma at nakakakita ng katotohanan—ay maayos at ayon sa tuntunin na naglahad ng masusing paliwanag sa mga katangiang pandama ng hangin.”
वायुदेव उवाच
The verse frames sensory experience (especially touch) as analyzable into distinct qualities and presents this analysis as a disciplined, authoritative teaching transmitted by realized and dharma-knowing sages—linking correct knowledge of nature with ethical and scriptural order.
Vāyu-deva is speaking in a didactic context, enumerating and characterizing the tactile qualities associated with the wind principle, while affirming that such classification has been properly taught by accomplished Brahmin sages.