Shloka 4
Brahmopadeśa: Ahiṃsā, Jñāna, and the Kṣetrajña–Sattva Analysis
Chapter 49
मन्यन्ते ब्राह्मणा एव ब्रद्वाज्ञास्तत्त्वदर्शिन: । एकमेके पृथक् चान्ये बहुत्वमिति चापरे,वेद-शास्त्रोंके ज्ञाता तत्त्वदर्शी ब्राह्मण लोग यह मानते हैं कि एक ब्रह्म ही है। अन्य कितने ही कहते हैं कि जीव और ईश्वर अलग-अलग हैं और दूसरे लोग सबकी सत्ता भिन्न और बहुत प्रकारसे मानते हैं
manyante brāhmaṇā eva brahmavādinas tattvadarśinaḥ | ekam eke pṛthak cānye bahutvam iti cāpare ||
Sinabi ni Vāyu: “Ang mga Brahmin na nakakakita ng katotohanan, na bihasa sa Veda at mga śāstra, ay may sari-saring pananaw. May ilan na nagpapatunay na iisa ang Realidad—Brahman lamang. May iba na iginigiit ang pagkakaiba, na ang indibidwal na sarili (jīva) at ang Panginoon (Īśvara) ay magkahiwalay. May iba pa na nagsasabing marami ang mga umiiral at mga simulain, at ang mga ito’y magkakaiba sa isa’t isa.”
वायुदेव उवाच
Educational Q&A
That authoritative Vedic scholars themselves articulate multiple metaphysical positions—non-dual unity (Brahman alone), duality (jīva and Īśvara distinct), and pluralism (many distinct realities). The verse frames philosophical diversity as arising within learned tradition.
Vāyu is speaking and summarizing how different truth-seeing Brahmins interpret ultimate reality. The passage functions as a doctrinal survey within the discourse, presenting competing viewpoints rather than immediately settling them.