Shloka 16
Brahmā’s Instruction on Brahmacarya, Vānaprastha, and the Aliṅga Path
Ethics of Non-attachment
शुचिदेह: सदा दक्षो वननित्य: समाहित: । एवं युक्तो जयेत् स्वर्ग वानप्रस्थो जितेन्द्रिय:,शरीरको सदा पवित्र रखे। धर्म-पालनमें कुशलता प्राप्त करे। सदा वनमें रहकर चित्तको एकाग्र किये रहे। इस प्रकार उत्तम धर्मोको पालन करनेवाला जितेन्द्रिय वानप्रस्थी स्वर्गपर विजय पाता है
śucidehaḥ sadā dakṣo vananityaḥ samāhitaḥ | evaṃ yukto jayetsvargaṃ vānaprastho jitendriyaḥ ||
Wika ni Vāyu: “Panatilihing dalisay ang katawan ng naninirahan sa gubat, maging laging masikap at mahusay sa mga tungkulin ng dharma, mamuhay nang palagian sa gubat, at manatiling nakatuon ang isip. Sa gayong disiplina at pagpipigil, ang vānaprastha—na nagwagi sa mga pandama—ay nagkakamit ng daigdig ng langit.”
वायुदेव उवाच
Educational Q&A
The verse teaches that a vānaprastha should maintain purity, competence in dharmic observances, steady forest-dwelling, and mental concentration; through such disciplined sense-control, he attains (wins) svarga.
Vāyudeva is instructing about the conduct and fruits of the vānaprastha āśrama, outlining the required qualities and stating the resulting attainment of heaven.