Shloka 3
Adhyāya 40: Brahmā on Mahān (The Great Principle) and the All-Pervading Puruṣa
पर्यायवाचकै: शब्दैर्महानात्मा विभाव्यते । तं जानन ब्राह्मणो विद्वान प्रमोहें नाधिगच्छति,महान् आत्मा, मति, विष्णु, जिष्णु, शम्भु, वीर्यवान्, बुद्धि, प्रज्ञा, उपलब्धि, ख्याति, धृति, स्मृति--इन पर्यायवाची नामोंसे महान् आत्माकी पहचान होती है। उसके तत्त्वको जाननेवाला दविद्दान् ब्राह्मण कभी मोहमें नहीं पड़ता
paryāyavācakaiḥ śabdair mahānātmā vibhāvyate | taṃ jānann brāhmaṇo vidvān pramohe nādhigacchati ||
Ang Dakilang Sarili ay dapat maunawaan sa pamamagitan ng mga salitang nagsisilbing mga kasingkahulugang pangalan nito. Ang marunong na brāhmaṇa na tunay na nakakabatid sa Katotohanang iyon ay hindi nahuhulog sa pagkalito. Ang mga pangalang gaya ng “Mahān Ātmā,” “Mati,” “Viṣṇu,” “Jiṣṇu,” “Śambhu,” “Vīryavān,” “Buddhi,” “Prajñā,” “Upalabdhi,” “Khyāti,” “Dhṛti,” at “Smṛti” ay ginagamit upang ituro ang Dakilang Sarili; ang sinumang sumasaklaw sa diwa nito ay hindi natatangay ng pagkaligalig.
वायुदेव उवाच
Educational Q&A
Many divine and psychological terms can function as pointers to one underlying Reality—the Great Self. When a person understands the essence behind these names (rather than clinging to mere labels), delusion and confusion do not arise.
Vāyudeva is instructing a listener in a reflective, doctrinal mode: he explains that the ‘Great Self’ is indicated through multiple synonymous epithets, and he emphasizes the ethical-spiritual result of true understanding—freedom from pramoha (delusion).