Adhyāya 40: Brahmā on Mahān (The Great Principle) and the All-Pervading Puruṣa
स धीर: सर्वलोकेषु न मोहमधिगच्छति । धैर्यशाली महर्षियो! जब पञ्चमहाभूतोंके विनाशके समय प्रलयकाल उपस्थित होता है
sa dhīraḥ sarvalokeṣu na moham adhigacchati |
Wika ni Vāyu: Ang matatag at may pagpipigil-sa-sarili ay hindi nahuhulog sa pagkalito sa alinmang daigdig. Kapag dumating ang panahon ng pagkalusaw—ang wakas ng sansinukob kung kailan nagkakawatak-watak ang limang dakilang elemento—sinisiklot ng matinding takot ang lahat ng nilalang; subalit ang tunay na marunong at matibay, ang nakakakilala sa Sarili (Ātman), ay hindi nalilinlang kahit sa sandaling iyon.
वायुदेव उवाच
True steadiness comes from Self-knowledge: even when the world is shaken by fear—up to the cosmic dissolution—the dhīra (wise, self-controlled person) does not succumb to moha (delusion).
Vāyudeva is instructing about the contrast between ordinary beings who panic at pralaya and the enlightened, resolute person who remains unbewildered, presenting an ethical-spiritual ideal of inner stability.