खनीनेत्रस्तु विक्रान्तो जित्वा राज्यमकण्टकम् । नाशकद् रक्षितुं राज्यं नान्वरज्यन्त तं प्रजा:,खनीनेत्र पराक्रमी होनेके कारण निष्कण्टक राज्यको जीतकर भी उसकी रक्षा न कर सका; क्योंकि प्रजाका उसमें अनुराग न था
khanīnetras tu vikrānto jitvā rājyam akaṇṭakam | nāśakad rakṣituṁ rājyam nānvarajyanta taṁ prajāḥ ||
Wika ni Vyāsa: “Bagaman si Khanīnetra ay matapang at nasakop ang isang kahariang ‘walang tinik’—walang katunggali at walang hadlang—hindi niya napanatili ang paghahari; sapagkat hindi siya minahal ni pinagkalooban ng loob ng mga tao.”
व्यास उवाच
Conquest alone does not secure a kingdom; a ruler must win and sustain the subjects’ trust and affection through righteous, welfare-oriented governance. Without popular allegiance, even an uncontested realm becomes unstable.
Vyāsa narrates an example: the warrior-king Khanīnetra, despite successfully conquering an unobstructed kingdom, fails to maintain it because the people do not become attached or loyal to him.