Shloka 26
मरुत्तोपाख्यान-प्रस्तावः — Genealogy to Marutta and the Logistics of Royal Sacrifice
काज्चन: सुमहान् पादस्तत्र कर्म चकार सः । ततः कुण्डानि पात्रीश्व पिठराण्यासनानि च
kāñcanaḥ sumahān pādas tatra karma cakāra saḥ | tataḥ kuṇḍāni pātrīś ca piṭharāṇy āsanāni ca ||
Wika ni Vyāsa: Doon, inihanda niya ang isang napakalaking platapormang ginto at pinasimulan ang gawain ng ritwal. Pagkaraan, sa kanyang utos, dumating ang napakaraming panday-ginto at gumawa ng mga hukay-apoy na ginto, mga sisidlan, mga pinggan, at mga upuan. Ipinakikita ng salaysay ang matibay na pasiya ng hari na isagawa ang handog na may masusing kaayusan at saganang yaman—ang kayamanan ng kaharian ay inilalagak sa paglilingkod sa dharma ng isang banal na ritwal, hindi sa pagyayabang.
व्यास उवाच
Educational Q&A
The verse highlights that material power and wealth gain ethical meaning when subordinated to dharmic purpose—here, careful preparation for a solemn sacrifice—emphasizing discipline, order, and responsibility in religious and royal action.
A grand sacrificial setting is being prepared: a large golden base/platform is made, and artisans produce golden ritual implements—fire-pits, vessels, plates, and seats—so the yajña can proceed with full ceremonial completeness.