Sāttvika-vṛtta-kathana (Brahmā on the Conduct of Sattva) — Chapter 38
निर्ममो निरहड़कारो निराशी: सर्वतः सम: । अकामभूत इत्येव सतां धर्म: सनातन:,ममता, अहंकार और आशासे रहित होकर सर्वत्र समदृष्टि रखना और सर्वथा निष्काम हो जाना ही श्रेष्ठ पुरुषोंका सनातन धर्म है
nirmamo nirahaṅkāro nirāśī sarvataḥ samaḥ | akāma-bhūta ity eva satāṁ dharmaḥ sanātanaḥ ||
Wika ni Vāyu-deva: “Ang maging malaya sa pag-aangkin, malaya sa pagkamakasarili, at malaya sa pagnanasa; ang panatilihin ang pantay na pagtingin sa lahat sa bawat kalagayan; at ang maging ganap na walang sariling pita—ito lamang ang ipinahahayag na walang hanggang dharma ng mga mararangal.”
वायुदेव उवाच
The verse defines the ‘eternal dharma of the noble’ as inner renunciation: giving up possessiveness (mamatā), egoism (ahaṅkāra), and expectation (āśā), cultivating equal vision in all circumstances, and becoming free from selfish desire.
In this passage, Vāyu-deva speaks as a moral instructor, summarizing the hallmark qualities of a truly virtuous person—detachment, humility, and equanimity—rather than describing an external event of war or ritual.