Shloka 11
अम्बरीषगाथा—गुणत्रयविभागः तथा लोभनिग्रहः
Ambarīṣa’s Gāthā: The Guṇas and the Restraint of Greed
स तैर्गुणैः संहतदेहबन्धन: पुन: पुनर्जायति कर्म चेहते । जन्मक्षये भिन्नविकीर्णदेहो मृत्युं पुनर्गच्छति जन्मनैव
sa tair guṇaiḥ saṃhatadeha-bandhanaḥ punaḥ punar jāyati karma cehate | janma-kṣaye bhinna-vikīrṇa-deho mṛtyuṃ punaḥ gacchati janmanā eva ||
Nakatali nang mahigpit sa mga gapos ng katawan na hinabi ng mga guṇa, ang may-katawang nilalang ay muling isinisilang nang paulit-ulit at patuloy na nagsisikap sa mga gawa rito. Kapag naubos ang takdang panahon ng kapanganakang iyon, nagkakahiwa-hiwalay at nagkakawatak-watak ang mga sangkap ng katawan, at siya’y sumasalubong sa kamatayan; at sa mismong prosesong iyon, muli siyang nahuhulog sa ikot ng kapanganakan at kamatayan.
ब्राह्मण उवाच
Educational Q&A
The verse teaches that the guṇas of prakṛti bind the self to embodiment, driving repeated birth, action, and death; without freedom from guṇa-driven attachment, one continues in saṃsāra.
A brāhmaṇa speaker explains the mechanism of transmigration: the being, constrained by guṇas, repeatedly takes birth and performs actions; at life’s end the body disintegrates, death occurs, and the cycle resumes.