Shloka 7
अश्वमेध-उपदेशः तथा मरुत्त-यज्ञ-धन-प्रसङ्गः
Counsel on Aśvamedha and the Marutta-treasure episode
यज्ैरेव महात्मानो बभूवुरधिका: सुरा: । ततो देवा: क्रियावन्तो दानवानभ्यधर्षयन्,यज्ञोंद्वारा ही महामनस्वी देवताओंका महत्त्व अधिक हुआ है और यज्ञोंसे ही क्रियानिष्ठ देवताओंने दानवोंको परास्त किया है
yajñair eva mahātmāno babhūvur adhikāḥ surāḥ | tato devāḥ kriyāvanto dānavān abhyadharṣayan ||
Sinabi ni Vyāsa: “Sa pamamagitan ng mga yajña, ang mga diyos na may dakilang diwa ay nagkamit ng higit na kadakilaan. Pagkaraan, sa kanilang katatagan sa mga banal na ritwal at sa disiplinadong pagkilos, napagtagumpayan at napasuko ng mga diyos ang mga Dānava.”
व्यास उवाच
Educational Q&A
The verse teaches that yajña—understood as disciplined, prescribed sacred action—builds spiritual and social power (adhikā) and supports the triumph of dharma (order) over adharma (disruptive forces).
Vyāsa explains a mythic-historical principle: the devas gained greater status through yajñas, and by being steadfast in ritual action they were able to overcome the Dānavas, their adversarial counterparts.