अध्वर्यु–यति संवादः
Adhvaryu–Yati Dialogue on Svabhāva, Ahiṃsā, and Mokṣa
इन्धनस्य तु तुल्येन शरीरेण विचेतसा । हिंसानिर्वेष्टकामानामिन्धनं पशुसंज्ञितम्
indhanasya tu tulyena śarīreṇa vicetasā | hiṃsā-nirveṣṭa-kāmānām indhanaṃ paśu-saṃjñitam ||
Ang katawang ito, na walang kamalayan at walang isip, ay hindi naiiba sa karaniwang panggatong. Kaya para sa mga nagnanais magsagawa ng handog bilang pagtubos sa kasalanan ng pananakit, ang panggatong mismo ang dapat ituring na ‘hayop’ na inihahandog; kung natutupad ang ritwal sa panggatong, bakit pa papatay ng hayop?
ब्राह्मण उवाच
The verse argues for non-violence in ritual: since an unconscious body is like inert fuel, one should treat fuel as the ‘sacrificial animal’ and avoid actual animal-killing, especially when the rite is sought as expiation for violence.
A Brahmin speaker presents an ethical reasoning within a discussion on sacrifice and expiation, challenging the necessity of animal sacrifice by proposing a symbolic or non-violent substitute.