Vāc–Manas Saṃvāda: Prāṇa-Apāna and the Primacy Debate (वाक्–मनस् संवादः)
चित्तं ख्रुवश्न वित्तं च पवित्र ज्ञानमुत्तमम् । सुविभक्तमिदं सर्व जगदासीदिति श्रुतम्,इस यज्ञमें चित्त ही खुवा तथा पवित्र एवं उत्तम ज्ञान ही धन है। यह सम्पूर्ण जगत् पहले भलीभाँति विभक्त था--ऐसा सुना गया है
cittaṁ dhruvaṁ vittañ ca pavitraṁ jñānam uttamam | suvibhaktam idaṁ sarvaṁ jagad āsīd iti śrutam ||
Wika ng Brahmin: “Sa sakripisyong ito, ang isip ang matibay na salalayan; at ang dalisay, kataas-taasang kaalaman ang tunay na kayamanan. Narinig na ang buong daigdig na ito ay minsang umiral sa isang kalagayang maayos at wastong nahahati.”
ब्राह्मण उवाच
The verse redefines ‘wealth’ in the context of sacrifice: not external riches, but a steady mind and pure, highest knowledge. It points to an ethical-spiritual valuation where inner clarity and insight are the true offerings and attainments.
A Brahmin speaker instructs about the deeper meaning of yajña, shifting attention from material components to inner qualities. He also invokes traditional hearing (śruti-like authority) about the world’s earlier well-ordered differentiation, grounding the teaching in received wisdom about cosmic order.