Dehānta (Cyavana) and Upapatti: Kāśyapa’s Questions and the Siddha’s Account of Death, Pain, and Karmic Re-embodiment
नच्छुत्वा नैछिकीं बुद्धि बुद्धयेथा: कर्मनिश्चयम् । तारारूपाणि सर्वाणि यत्रैतच्चन्द्रमण्डलम्
na cchrutvā naicikīṁ buddhiṁ buddhyethāḥ karma-niścayam | tārā-rūpāṇi sarvāṇi yatraitat candra-maṇḍalam ||
Wika ng Siddha: “Kapag pinakinggan mo ito, magkakaroon ka ng matibay na pag-unawa sa landas ng mga gawa (karma) at sa kanilang bunga, at matatamo mo ang mas mataas na pagkaunawa (naicikī). Alamin mo: ang dako kung saan nakikita ang lahat ng bituin, kung saan nagniningning ang bilog ng buwan, at kung saan ang globo ng araw ay nagpapaliwanag sa daigdig sa sarili nitong liwanag—iyan ang mga tahanan ng mga taong may mabubuting gawa. Doon napaparoon ang mga matuwid at tinatamasa ang bunga ng kanilang kabutihan.”
सिद्ध उवाच
That attentive hearing of spiritual instruction yields clear certainty about karma and its results, and leads to a higher discernment (naicikī buddhi). The verse links ethical conduct (puṇya-karma) with corresponding luminous heavenly abodes where the fruits of merit are experienced.
A Siddha addresses the listener (disciple/interlocutor) and points to cosmic regions—stars, moon, and (by context) the sun—as symbolic and literal realms attained by the meritorious, explaining the destination and enjoyment of the results of virtuous deeds.