Shloka 19
Arjuna’s request to Krishna and the opening of the Kāśyapa–Brāhmaṇa mokṣa discourse (Āśvamedhika-parva 16)
वश्िद् विप्रस्तपोयुक्त: काश्यपो धर्मवित्तम: । आससाद द्विजं कंचिद् धर्माणामागतागमम्
vṛddho vipras tapoyuktaḥ kāśyapo dharmavittamaḥ | āsasāda dvijaṁ kañcid dharmāṇām āgatāgamam ||
Isang matandang Brahmin, si Kāśyapa ang pangalan—may taglay na matinding pag-aayuno at nangunguna sa mga nakaaalam ng dharma—ang lumapit sa isang pantas na “dalawang ulit isinilang,” na ganap na bihasa sa minanang tradisyon tungkol sa katuwiran. Noong sinaunang panahon, hinanap ni Kāśyapa ang natatanging tagakita na iyon, bantog sa paglalantad ng mga lihim ng mga śāstra ukol sa dharma at sa pagtanaw sa mas malalalim na simulain na naghahari sa buhay sa daigdig: ligaya at pighati, kapanganakan at kamatayan, at ang moral na bunga ng gawa (karma).
ब्राह्मण उवाच
Educational Q&A
Dharma is best understood through disciplined inquiry: a sincere practitioner (tapas-yukta) approaches an authoritative knower of tradition (āgata-āgama) to learn the subtle principles that govern right conduct and the moral consequences of actions.
The verse sets the scene: the elder Brahmin Kāśyapa, renowned for austerity and knowledge of dharma, goes to meet a learned twice-born sage who is portrayed as an expert in the transmitted teachings on dharma, preparing for a dialogue or instruction.