Āśvamedhika-parva, Adhyāya 14
Consolation of Yudhiṣṭhira; Rites and Gifts; Return to Hastināpura
प्रशान्तचेता: कौरव्य: स्वराज्यं प्राप्प केवलम् । व्यासं च नारदं चैव तांश्वान्यानब्रवीन्नूप:
praśāntacetāḥ kauravyaḥ svarājyaṃ prāpya kevalam | vyāsaṃ ca nāradaṃ caiva tāṃś cānyān abravīn nṛpaḥ ||
Nang mapayapa na ang kanyang loob, tinanggap ng haring Kuru (Yudhiṣṭhira) ang sarili niyang paghahari—na walang ligalig sa kalooban—at saka nagsalita kina Vyāsa, Nārada, at sa iba pang dakilang mga rishi. Ipinahihiwatig ng salaysay ang isang pagliko sa aral: matapos ang dahas at dalamhati ng digmaan, ang wastong pamamahala ay dapat pasanin lamang kapag payapa na ang budhi at nasa patnubay ng mga awtoridad na espirituwal.
वैशम्पायन उवाच
Legitimate rule (rājadharma) should be assumed with inner calm and moral clarity, and it is strengthened by seeking guidance from realized sages rather than acting from grief, anger, or pride.
After attaining mental composure, Yudhiṣṭhira accepts his rightful kingdom and then addresses Vyāsa, Nārada, and other sages, setting up their counsel and the ensuing religious-ethical actions in the Ashvamedhika context.