Āśvamedhika-parva Adhyāya 1 — Yudhiṣṭhira’s Lament by the Gaṅgā and Dhṛtarāṣṭra’s Counsel
वैशमग्पायन उवाच कृतोदकं तु राजान धृतराष्ट्रं युधिष्ठिर: । पुरस्कृत्य महाबाहुरुत्तताराकुलेन्द्रियः
Vaiśaṃpāyana uvāca: kṛtodakaṃ tu rājānaṃ dhṛtarāṣṭraṃ yudhiṣṭhiraḥ | puraskṛtya mahābāhur uttatāra ākulendriyaḥ ||
Wika ni Vaiśaṃpāyana: O Janamejaya, nang matapos ni Haring Dhṛtarāṣṭra ang pag-aalay ng tubig (para kay Bhīṣma), si Yudhiṣṭhira na makapangyarihan ang mga bisig, na inilagay siya sa unahan bilang nakatatandang dapat parangalan, ay umahon mula sa tubig. Noon, ang lahat ng kanyang pandama ay lubos na nabalisa, nilamon ng dalamhati—na nagpapakita na kahit ang matuwid ay daraan sa pighati, habang pinangangalagaan pa rin ang paggalang at wastong kaugalian.
वैशमग्पायन उवाच
The verse highlights dharma in mourning: even amid intense grief, Yudhiṣṭhira maintains proper ritual duty and social ethics by honoring the elder Dhṛtarāṣṭra, giving him precedence and upholding decorum after loss.
After Dhṛtarāṣṭra completes the water-offering rites for Bhīṣma, Yudhiṣṭhira leads him out of the water, placing him in front as a respected elder, while Yudhiṣṭhira himself is emotionally shaken and grief-stricken.