अध्याय ९ — धृतराष्ट्रस्य युधिष्ठिरं प्रति राजनित्युपदेशः
Dhṛtarāṣṭra’s Counsel on Royal Policy to Yudhiṣṭhira
पूर्वराजाभिपन्नांश्व॒ पालयत्येव पाण्डव: । 'ये पृथ्वीनाथ पाण्डुपुत्र युधिष्ठिर अपने दिये हुए तथा पहलेके राजाओंद्वारा अर्पित किये गये ब्राह्मणोंके लिये दातव्य अग्रहारों (दानमें दिये गये ग्रामों) तथा पारिबहाँ (पुरस्कारमें दिये गये ग्रामों)-की भी रक्षा करते ही हैं
Vaiśampāyana uvāca — pūrvarājābhipannāṁś ca pālayaty eva pāṇḍavaḥ |
Sinabi ni Vaiśampāyana: Ang Pāṇḍava (Yudhiṣṭhira) ay tunay na patuloy na nag-iingat sa mga kaloob at endowment na itinakda noon ng mga naunang hari—pinangangalagaan ang mga lupang ipinangakong laan sa ikabubuhay ng mga Brahmin, at tinitiyak na ang mga dating handog ng kaharian ay nananatiling ligtas at pinararangalan. Ipinahihiwatig ng talatang ito ang tungkuling-dharma ng isang matuwid na pinuno: panatilihin ang mga naunang pagkakaloob at ang pagpapatuloy ng kaayusang-dharma sa pamamahala.
वैशम्पायन उवाच
A righteous king must uphold dharma by protecting earlier lawful grants and promises—especially endowments meant for religious and social maintenance—so that justice, trust, and continuity of governance are preserved.
The narrator describes Yudhiṣṭhira’s conduct as king: he maintains and protects land-grants and rewards previously conferred by earlier rulers, ensuring that beneficiaries (notably Brāhmaṇas) continue to receive what was duly given.