अध्याय ९ — धृतराष्ट्रस्य युधिष्ठिरं प्रति राजनित्युपदेशः
Dhṛtarāṣṭra’s Counsel on Royal Policy to Yudhiṣṭhira
द्विजाग्र्यै: समनुज्ञातस्त्रिदिवे मोदतां सुखम् । “अपने सहायकोंसहित राजा दुर्योधन इन श्रेष्ठ द्विजोंके आशीर्वादसे वीरलोक प्राप्त करे और स्वर्गमें सुख एवं आनन्द भोगे
dvijāgryaiḥ samanujñātas tridive modatāṃ sukham |
Sinabi ni Vaiśampāyana: Matapos tanggapin ang pagsang-ayon at pagpapala ng pinakadakilang mga Brahmin, siya’y magagalak nang may ganap na ligaya sa daigdig ng langit. Ang diwa nito’y: si Haring Duryodhana—kasama ang kaniyang mga kasama—sa bisa ng basbas ng mga mararangal na “dalawang-ulit na isinilang,” ay makaaabot sa lupain ng mga bayani at doo’y magtatamasa ng kagalakan at kaginhawahan sa langit.
वैशम्पायन उवाच
Even a controversial warrior-king can be portrayed as receiving a posthumous reward—here, heavenly joy—when sanctioned by revered Brahmins; the verse highlights the narrative tension between moral judgment and the tradition that valor and ordained destiny can lead to heavenly attainment.
Vaiśampāyana reports that, with the approval/blessing of eminent Brahmins, the subject (understood in context as Duryodhana with his followers) is said to attain heaven and rejoice there, indicating closure and a form of reconciliation in the post-war moral landscape.