अध्याय ९ — धृतराष्ट्रस्य युधिष्ठिरं प्रति राजनित्युपदेशः
Dhṛtarāṣṭra’s Counsel on Royal Policy to Yudhiṣṭhira
लभतां वीरलोक॑ स ससहायो नराधिप:
labhatāṁ vīralokaṁ sa sa-sahāyo narādhipaḥ
Sinabi ni Vaiśampāyana: “Nawa’y makamtan ng haring iyon, kasama ang kanyang mga kasamahan, ang daigdig ng mga bayani.” Ito’y isang taimtim na basbas, na nagpapatunay na ang katatagan, katapatan, at tungkuling panghari—na pasan sa gitna ng hirap—ay humahantong sa marangal na hantungan pagkamatay, hindi lamang sa gantimpalang makamundo.
वैशम्पायन उवाच
The verse conveys a dharmic valuation of life and death: a ruler who endures his appointed path with courage and fidelity—supported by loyal companions—deserves ‘vīraloka’, an honored destiny associated with valor and righteous resolve.
Vaiśampāyana offers a formal blessing about a king previously under discussion, stating that he, along with his companions, may reach the heroic realm—an evaluative comment that frames the preceding events in terms of merit and honorable outcome.