Shloka 12
धृतराष्ट्रस्य स्पर्शाभिलाषः — Dhṛtarāṣṭra’s Request for Touch and Permission for Tapas
यात्रां गच्छेद् बलैर्युक्तो राजा सद्धि: परंतप । युक्तश्न देशकालाभ्यां बलैरात्मगुणैस्तथा,परंतप नरेश! देश-कालकी अनुकूलता होनेपर सैनिक-बल तथा राजोचित गुणोंसे युक्त राजा अच्छी सेना साथ लेकर विजयके लिये यात्रा करे
dhṛtarāṣṭra uvāca |
yātrāṃ gacched balairyukto rājā saddhiḥ parantapa |
yuktaś ca deśa-kālābhyāṃ balair ātma-guṇais tathā ||
Wika ni Dhṛtarāṣṭra: “O tagasunog ng mga kaaway, ang hari ay dapat lamang lumusong sa paglusob kapag may sapat na lakas at may tapat na mga kapanalig. Kapag pabor ang lupain at ang panahon, at kapag taglay niya ang lakas-militar at ang mga birtud na nararapat sa isang hari—O makapangyarihang pinuno—saka siya dapat magmartsa kasama ang isang mabuting hukbo tungo sa tagumpay.”
धृतराष्ट उवाच
Educational Q&A
A ruler should not rush into a campaign; he should act only when strength, allies, personal competence, and the suitability of place and time align—an ethic of prudent, responsible kingship (rājadharma).
Dhṛtarāṣṭra is giving counsel on royal conduct, stating the conditions under which a king should undertake a victory-seeking expedition: adequate troops, supportive allies, favorable circumstances, and kingly virtues.