Shloka 33
धृतराष्ट्रस्य पश्चात्तापः तथा वनप्रस्थानानुज्ञा | Dhṛtarāṣṭra’s Remorse and Request for Forest-Retirement
'प्रातःकाल उठकर (नित्य नियमसे निवृत्त होनेके बाद) पहले तुम्हें उन लोगोंसे मिलना चाहिये, जो तुम्हारे खर्च-बर्चके कामपर नियुक्त हों। उसके बाद आभूषण पहनने या भोजन करनेके कामपर ध्यान देना चाहिये ।। पश्येथाश्व॒ ततो योधान् सदा त्वं प्रतिहर्षयन् । दूतानां च चराणां च प्रदोषस्ते सदा भवेत्,“तत्पश्चात् सैनिकोंका हर्ष और उत्साह बढ़ाते हुए उनसे मिलना चाहिये। दूतों और जासूसोंसे मिलनेके लिये तुम्हारे लिये सर्वोत्तम समय संध्याकाल है
vaiśampāyana uvāca | prātaḥkāle utthāya (nityaniyamān nirvṛtya) pūrvaṃ tvayā teṣāṃ saha saṃgamo kartavyaḥ ye tava vyayavyayakārye niyuktāḥ | tataḥ alaṅkāradhāraṇe bhojane vā manaḥ kartavyam || paśyethāśva tato yodhān sadā tvaṃ pratiharṣayan | dūtānāṃ ca carāṇāṃ ca pradoṣas te sadā bhavet ||
Sinabi ni Vaiśampāyana: “Pagbangon sa bukang-liwayway at matapos gampanan ang mga araw-araw na pagtalima, una mong harapin ang mga itinalagang mamahala sa iyong gastusin at sa gugol ng sambahayan. Pagkaraan, asikasuhin ang mga bagay gaya ng pag-aayos ng sarili o pagkain. Pagkatapos, habang palaging nagpapalakas-loob sa kanila, makipagkita ka sa mga mandirigma at itaas ang kanilang sigla. Sa pakikipagkita naman sa mga sugo at mga espiya, ang dapithapon ang laging pinakanaaangkop na oras para sa iyo.”
वैशम्पायन उवाच