Shloka 35
Āśramamaṇḍala-darśana and Ṛṣi-samāgama
Observation of the Hermitage Precinct and the Assembly of Sages
इति श्रीमहाभारते आश्रमवासिके पर्वणि पुत्रदर्शनपर्वणि जनमेजयस्य स्वपितृदर्शने पज्चत्रिंशो 5ध्याय:
iti śrīmahābhārate āśramavāsike parvaṇi putradarśanaparvaṇi janamejayasya svapitṛdarśane pañcatriṃśo 'dhyāyaḥ
Sa gayon nagwakas ang ika-tatlumpu’t limang kabanata ng Śrī Mahābhārata sa Āśramavāsika Parva—sa bahaging tinatawag na “Putradarśana” (Pagkakita sa mga Anak)—na nagsasalaysay ng pangitain ni Haring Janamejaya sa sarili niyang mga ninuno. Ang kolopon na ito’y nagbabalangkas sa salaysay bilang banal na pag-alaala, na nagbibigay-diin sa pagpapatuloy ng lahi, paggalang sa mga ninuno, at sa bigat na etikal ng pag-alala sa pinagmulan matapos ang pagwasak ng digmaan.
आस्तीक उवाच
Educational Q&A
The colophon highlights the ethical importance of remembering and honoring one’s lineage: after great upheaval, dharma is sustained through reverence for ancestors, truthful transmission of history, and awareness of continuity between generations.
This line is a concluding colophon: it marks the end of a chapter in the Āśramavāsika Parva, specifying that the chapter concerned Janamejaya’s vision of his forefathers within the ‘Vision of the Sons’ sub-section.