Nārada’s Exempla of Tapas and Assurance to Dhṛtarāṣṭra (नारदोपदेशः—तपःसिद्ध्युदाहरणम्)
देवर्षियोंसे सेवित महातेजस्वी विप्रवर भगवान् व्यासने भी शिष्योंसहित आकर राजाको दर्शन दिया ।।
Vaiśampāyana uvāca: Devarṣibhiḥ sevito mahātejasvī vipravaro bhagavān Vyāso ’pi śiṣyaiḥ saha āgatya rājānaṃ darśayām āsa. Tataḥ sa rājā Kauravyaḥ Kuntīputraś ca vīryavān, Bhīmasenādayaś caiva pratyutthāya abhivādayan. Tasmin samaye Kuruvaṃśī rājā Dhṛtarāṣṭraḥ, parākramaḥ Kuntīkumaras Yudhiṣṭhiraḥ tathā Bhīmasenādayaḥ utthāya samāgatān maharṣīn praṇāmaṃ cakruḥ.
Sinabi ni Vaiśampāyana: Dumating doon ang pinagpalang pantas na si Vyāsa—lubhang maningning, pinakadakila sa mga Brahmin, at may kasamang mga makalangit na rishi—kasama ang kaniyang mga alagad at pinagkalooban ang hari ng pagharap (darśana). Pagkaraan, ang hari ng angkang Kuru, ang magiting na anak ni Kuntī (Yudhiṣṭhira), at si Bhīmasena at ang iba pa ay tumindig upang salubungin sila at naghandog ng magalang na pagpupugay. Kaya sa sandaling iyon, si Dhṛtarāṣṭra ng lahing Kuru, ang bayaning si Yudhiṣṭhira, at si Bhīma kasama ng iba pa ay tumayo at yumukod sa mga dakilang pantas na dumarating.
वैशम्पायन उवाच
Even sovereign power is ethically bounded by dharma: one must rise, receive, and bow to realized sages. The verse highlights humility, reverence for spiritual wisdom, and the social duty of honoring holy guests.
Vyāsa, accompanied by divine seers and his disciples, comes to meet the kings. Yudhiṣṭhira, Dhṛtarāṣṭra, Bhīma, and the others stand up to welcome them and offer salutations, marking a respectful reception of the sages in the forest-setting of the Āśramavāsika episode.