Shloka 4
Bhāgīrathī-tīra-śauca, Kurukṣetra-gamana, and Śatayūpa-āśrama-dīkṣā (गङ्गातीरशौच–कुरुक्षेत्रगमन–शतयूपाश्रमदीक्षा)
कच्चिन्न्यायाननुच्छिद्य कोशस्ते$भिप्रपूर्यते । अरिमध्यस्थमित्रेषु वर्तसे चानुरूपत:,क्या तुम्हारा खजाना न्यायमार्गका उल्लंघन किये बिना ही भरा जाता है। क्या तुम शत्रु, मित्र और उदासीन पुरुषोंके प्रति यथायोग्य बर्ताव करते हो?
kaccin nyāyān anucchidya kośas te 'bhiprapūryate | ari-madhyastha-mitreṣu vartase cānurūpataḥ ||
Wika ni Dhṛtarāṣṭra: “Sabihin mo sa akin—napupuno ba ang iyong kabang-yaman nang hindi nilalabag ang katarungan? At nakikitungo ka ba nang nararapat sa kaaway, sa mga walang kinikilingan, at sa mga kaibigan, ayon sa dapat sa bawat isa?”
धृतराष्ट उवाच
Educational Q&A
Royal prosperity must be grounded in nyāya: wealth should be accumulated through lawful, non-exploitative means, and a ruler must practice discerning, appropriate conduct toward enemies, neutrals, and allies—neither unjust aggression nor misplaced favoritism.
Dhṛtarāṣṭra poses a traditional rājadharma-style inquiry, checking whether the addressee’s governance is ethically sound: (1) the treasury is being filled without violating justice, and (2) diplomatic and social dealings with different categories of people—enemy, neutral, friend—are being handled suitably.