अध्याय १५ (Āśramavāsika-parva): धृतराष्ट्रस्य वनवासानुज्ञायाचनम् — Dhṛtarāṣṭra’s renewed plea for consent to forest-dwelling
सो<ब्रवीन्मातरं कुन्तीं वनं तमनुजग्मुषीम् । अहं राजानमन्विष्ये भवती विनिवर्तताम्
so 'bravīn mātaraṃ kuntīṃ vanaṃ tam anujagmūṣīm | ahaṃ rājānam anviṣye bhavatī vinivartatām ||
Sinabi ni Vaiśaṃpāyana: Kinausap niya ang kanyang inang si Kuntī, na sumusunod sa kanya patungo sa gubat na iyon: “Ako ang hahanap sa hari; ikaw ay bumalik.” Ipinakikita nito ang tungkulin ng anak at ang pag-iingat na mapangalagaan ang ina—hinahanap ang nararapat na nakatatanda habang pinipigil ang ina sa higit pang paghihirap.
वैशम्पायन उवाच
A responsible person balances duty with compassion: he undertakes the difficult task of finding the king while respectfully protecting his mother from further strain, showing filial care alongside commitment to rightful order.
As Kuntī proceeds toward the forest, he addresses her and asks her to return, stating that he himself will go to search for the king—indicating urgency and concern in the unfolding forest-withdrawal episode.