Shloka 11
धृतराष्ट्रोपदेशः
Dhṛtarāṣṭra’s Instruction on Rājadharma and Bala
ब्रह्मदेयाग्रहारांश्व॒ पुत्राणामौर्ध्वदेहिकम् । इतो रत्नानि गाश्चैव दासीदासमजाविकम्
brahmadeyāgrahārāṁś ca putrāṇām aurdhvadehikam | ito ratnāni gāś caiva dāsīdāsam ajāvikam ||
Sinabi ni Vaiśaṃpāyana: “(Ipinamahagi niya) ang mga handog para sa mga Brahmana at ang mga nayon na agrahāra na walang buwis, at isinagawa rin ang mga ritwal na nararapat matapos ang libing para sa kanyang mga anak na lalaki. Pagkaraan, ipinagkaloob niya ang mga hiyas, mga baka, gayundin ang mga aliping babae at lalaki, kasama ang mga kambing at mga tupa.”
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse highlights dharma through two linked duties: honoring the dead via aurdhvadehika rites and practicing dāna (charitable giving). It presents ethical kingship and household responsibility as expressed through ritual propriety and redistribution of wealth.
The narrator describes a sequence of acts: arrangements of Brahmin endowments and agrahāras, performance of the sons’ post-funeral rites, and subsequent gifting of valuables and livestock (and household dependents) as part of formal charity and settling of obligations.